Mój 16-letni syn mierzy się z chłoniakiem Hodgkina! Proszę o pomoc!

Początek walki

W maju mój syn Dawid zaczął źle się czuć. Pojawiła się duża senność i jednorazowe wymioty, których przyczyny nie potrafiłam niczym wyjaśnić, on również.

Dawid dostał skierowanie na badania. Wyniki przyszły i przyniosły pierwsze zmartwienie. Bardzo wysokie CRP oraz niski poziom żelaza. Niedługo później CRP było jeszcze wyższe. Czułam, że coś jest nie tak. Strach rósł z każdym dniem.

Dodatkowo poprzedniego wieczoru Dawid wyczuł pod żebrami zmianę, której wcześniej nie było.

Pytania bez odpowiedzi

Trafiliśmy do szpitala w Zdrojach. Tam rozpoczęła się seria specjalistycznych badań. Każde kolejne przynosiło coraz więcej pytań. Powiększona śledziona. Patologiczne węzły chłonne w nadbrzuszu i w okolicy aorty. Wtedy po raz pierwszy usłyszałam słowo, którego żadna mama nie chce słyszeć: nowotwór.

Pamiętam ten moment bardzo dokładnie. Pojawił się strach, którego nigdy wcześniej nie znałam. W głowie kłębiły się pytania, na które nikt jeszcze nie znał odpowiedzi.

Po kolejnych badaniach przyszła diagnoza, która zmieniła nasze życie. Chłoniak Hodgkina. Tego samego dnia Dawid rozpoczął pierwszą chemioterapię.

Leczenie

Dziś nasze dni wyglądają zupełnie inaczej. Zamiast planów na wakacje są wizyty w szpitalu, badania i walka o zdrowie. Dawid ma zaplanowanych 6 protokołów leczenia chemioterapią.

6 lipca wróciłam z synem na oddział hematoonkologii. Miał już zabieg implantacji vascoport. 9 lipca zaczyna drugi protokół. Po nim zostanie wykonane badanie PET, które odpowie na najważniejsze pytanie: czy leczenie działa? Od tego wyniku będzie zależało, jak będzie wyglądało dalsze leczenie.

Po drodze pojawiły się kolejne trudności. Dawid przeszedł zapalenie płuc wywołane przez nieokreślony drobnoustrój.

Mama i syn

Jestem z synem cały czas. Od początku choroby przebywam na zwolnieniu lekarskim, ponieważ Dawid potrzebuje mnie teraz najbardziej. Wychowuję go samotnie. Na szczęście mieszkają z nami jego dziadkowie, czyli moi rodzice, którzy każdego dnia dają nam ogromne wsparcie. Robią wszystko, co mogą, by pomóc nam przejść przez ten trudny czas. Jestem im za to ogromnie wdzięczna.

Marzenia i pasje

Choroba odebrała Dawidowi wiele rzeczy, które były dla niego ważne. Nie może obecnie chodzić do szkoły, ale staram się dla niego o nauczanie indywidualne. Nauka zawsze była jego ogromną pasją. Dawid jest niezwykle zdolny, jego ostatnia średnia w liceum wyniosła ponad 5.

Uwielbia programowanie, gry komputerowe i wszystko, co wymaga logicznego myślenia. To wyjątkowy, ambitny i pełen pasji chłopak. Jestem z niego ogromnie dumna. Ma też piękne marzenie, chciałby kiedyś zobaczyć stolicę Grecji, Ateny.

Pomoc

Przed nami długa droga. Koszty dojazdów na leczenie, rehabilitacji, wsparcia psychologicznego oraz innych wydatków związanych z chorobą są bardzo wysokie. Każda pomoc pozwoli nam skupić się na tym, co najważniejsze: na walce o zdrowie Dawida.

Każda pomoc, każde udostępnienie i każde dobre słowo mają ogromne znaczenie. Za każde wsparcie bardzo dziękuję!