Ostra białaczka limfoblastyczna! Pomóż Krystianowi w walce o zdrowie!

Kiedy ciało zaczęło wysyłać sygnały

Pierwsze objawy pojawiły się na początku listopada 2025 roku. Krystian zauważył u siebie nasilające się nocne poty, ogromne zmęczenie i gwałtowny spadek masy ciała. Początkowo myślał, że to stres lub infekcja. Dopiero silne krwawienia z dziąseł i nosa skłoniły go do pilnego zgłoszenia się na SOR. 12 listopada badania wykazały poważne nieprawidłowości, a dalsza diagnostyka na oddziale hematologicznym przyniosła rozpoznanie: ostra białaczka limfoblastyczna B-komórkowa, podtyp Ph-like z rearanżacją CRLF2. W chwili diagnozy choroba zajmowała około 90% szpiku.

Leczenie, którego punktem zwrotnym była terapia CAR-T

Krystian rozpoczął intensywne leczenie hematologiczne: chemioterapię, liczne wkłucia, kroplówki, badania krwi i szpiku oraz stałą kontrolę parametrów. Po początkowej poprawie, gdy wynik szpiku spadł do 2,3%, nastąpiło ponowne pogorszenie, dlatego konieczne było przygotowanie do terapii CAR-T - najważniejszego etapu całego leczenia. Po jej podaniu organizm zareagował bardzo mocno: około dziesiątej doby pojawiło się osłabienie, spadek odporności niemal do zera i silna reakcja zapalna, które wymagały dłuższej obserwacji w szpitalu. Był to trudny czas, ale lekarze tłumaczyli, że to znak, iż organizm odpowiada na leczenie.

Walka, która wciąż się toczy

Po terapii CAR-T Krystian stopniowo wracał do sił i obecnie przebywa w domu, jednak pozostaje pod stałą opieką hematologów. Nadal wymaga regularnych kontroli, badań krwi i szpiku oraz monitorowania choroby resztkowej. W badaniu z 17 czerwca 2026 roku wynik MRD wyniósł 0,24%. Teraz Krystian czeka na kolejne, decydujące badanie zaplanowane na 1 lipca i jeśli wynik się nie poprawi, lekarze planują kolejny etap leczenia, w tym drugą terapię CAR-T. To oczekiwanie, od którego zależy tak wiele, jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń w całej tej walce.

Codzienność podporządkowana zdrowiu

Choroba odebrała Krystianowi możliwość pracy i samodzielności, do jakiej był przyzwyczajony. Największym wsparciem jest dla niego mama, która pomaga w wizytach, dojazdach, lekach i codziennych sprawach, a jednocześnie sama pracuje, przez co cała sytuacja jest dla niej ogromnym obciążeniem. Trudna jest też strona finansowa: renta nie wystarcza na leki, dojazdy, bezpieczne jedzenie i codzienne potrzeby w czasie, gdy Krystian nie może zarabiać. Prośba o pomoc nie przychodzi mu łatwo, ale dziś jest po prostu konieczna.

Pasja, która dodaje sił

Największą miłością Krystiana jest fotografia - najchętniej uwiecznia Poznań, miejskie wydarzenia i komunikację miejską. Tworzy też własne projekty w internecie, prowadzi profile społecznościowe i nagrywa krótkie materiały. Mimo choroby stara się wracać do tego, co kocha, na tyle, na ile pozwalają mu siły. To właśnie fotografia i tworzenie dają mu poczucie, że robi coś swojego, i podtrzymują nadzieję na powrót do normalnego życia.

Pomóżmy Krystianowi spokojnie przejść przez kolejny etap

Środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na leki, środki medyczne i higieniczne, dojazdy na kontrole hematologiczne, badania, bezpieczne i pełnowartościowe jedzenie oraz codzienne opłaty w czasie, gdy Krystian nie może pracować.

Pomóżmy mu przejść przez ten najtrudniejszy etap i wrócić tam, gdzie czeka jego aparat i niedokończone projekty.