Neuroblastoma! Pomóż naszej 4-letniej córce Lilianie w powrocie do zdrowia!

Wizyta u okulisty

Pewnego dnia, w 2024 roku, zauważyliśmy, że lewe oko naszej córeczki, Liliany, wygląda inaczej. Na początku próbowaliśmy znaleźć racjonalne wytłumaczenie. Może to tylko złudzenie? Może zmęczenie? Jednak z każdym kolejnym spojrzeniem narastał w nas niepokój. Wytrzeszcz lewej gałki ocznej stawał się coraz bardziej widoczny.

Nie czekaliśmy ani chwili, natychmiast udaliśmy się do okulisty.

Diagnoza

Po badaniu, lekarz skierował nas na SOR we Wrocławiu. Wiedzieliśmy już, że sytuacja jest poważna.

Późnym wieczorem zapadła decyzja o natychmiastowym przewiezieniu Lilianki do Przylądka Nadziei we Wrocławiu, na oddział o wzmożonym nadzorze. Diagnoza przyszła szybko: neuroblastoma w IV stadium.

Wznowa

Przeszliśmy już bardzo długą i trudną drogę leczenia. Początkowo Liliana otrzymała chemioterapię, następnie wykonano autoprzeszczep, po którym przeprowadzono radioterapię oraz immunoterapię.

Badanie kontrolne, w trakcie immunoterapii, jednak przyniosło wiadomość, która uderzyła w nas z ogromną siłą: wznowa, zlokalizowana u podstawy czaszki.

Po wykryciu nawrotu Liliana przeszła dodatkową chemioterapię, a obecnie przygotowuje się do haplo-przeszczepu. Dawcą będzie jej tata. Po jego przeprowadzeniu planowane są kolejne etapy leczenia: ponowna radioterapia oraz immunoterapia.

Chwile radości

Kiedy tylko możemy jeździmy do babci, która jest dla nas ogromnym wsparciem. Jej dom to miejsce pełne ciepła i spokoju.

Liliana, przed chorobą, była bardzo aktywna. Uwielbiała śpiewać i tańczyć. Fascynuje ją również straż pożarna. Codziennie bawimy się w lekarza. Córka ma swoich „pacjentów”, o których od rana troskliwie dba. Nawet w trudnych chwilach wciąż w niej jest ta dziecięca radość.

W domu Liliana najwięcej czasu spędza z mamą. Popołudniami i w weekendy, kiedy tylko zdrowie pozwala, widzi się ze swoimi koleżankami i kuzynkami.

Trudna rozłąka

Mama musiała zrezygnować z pracy, żeby być przy Lilianie w pełni. Jej tata pracuje, żeby można było to wszystko unieść od strony praktycznej, ale to oznacza, że często są osobno.

Żyjemy między szpitalem i domem. Tęsknimy za sobą bardzo. Każde spotkanie, każdy wspólny wieczór ma teraz zupełnie inną wagę.

Potrzebujemy wsparcia

Dziś przychodzimy z ogromną prośbą o pomoc. Nasza rzeczywistość zmieniła się. Musimy dostosować dom do szczególnej ostrożności i sterylności, by zapewnić Lilianie jak największe bezpieczeństwo. Są jeszcze badania, konsultacje i wizyty u specjalistów, które wiążą się z dużymi kosztami.

Robimy wszystko, co w naszej mocy, ale sami nie damy rady unieść tego ciężaru. Dlatego prosimy, jeśli możesz, wesprzyj nas w walce o zdrowie naszej córki.